فروش کتاب

علاقه مندان به خرید کتاب مبالغ مورد نظر برای هر کتاب را به حساب جاری 110812 بانک ملی شعبه مرکزی تهران به نام محمد قنبری واریز و سپس شماره فیش واریزی و نشانی خود را به شماره 093۶۳۳۹۵۱۰۶ اطلاع دهند تا در اسرع وقت کتاب مورد نظر به نشانی آنها پست شود.

+ نوشته شده در جمعه ۱۳۸۶/۰۹/۱۶ ساعت 0:12 توسط پدافند غیر عامل |

بررسی اجمالی مهاجرت ایرانیان 3

طيف‏هاي ايرانيان خارج از كشور از نظر گرايش‏هاي اقتصادي‏

با آن‏كه بسياري از مهاجران ايراني، به منظور كسب اجازه اقامت يا تابعيت از سوي دولت‏هاي بيگانه، دلايلي سياسي را براي مهاجرت خود عنوان مي‏كنند. نتايج تحقيقاتي كه در خصوص علل مهاجرت ايرانيان صورت گرفته است، نشان مي‏دهد كه دلايل اقتصادي نقش پررنگ‏تري نسبت به ديگر عوامل داشته است. در همين راستا، نتايج سه تحقيق انجام‏شده در آمريكا، تركيه و سوئد جالب توجه است. براساس تحقيق به‏عمل‏آمده درسال 1987 م، در بين پناهندگان ايراني مقيم سوئد، 63/27% از آن‏ها ناامني اقتصادي و اجتماعي را دليل مهاجرت خود عنوان كرده‏اند. هم‏چنين بر اساس تحقيق سال 1989 م در تركيه مشخص شد كه دلايل اقتصادي مهاجرت ايرانيان 4/22% بوده است. پرسش‏نامه‏هاي پرشده در ايالت كاليفرنيا نيز در اين زمينه، عدد 3/21% را نشان مي‏هد. به عبارتي، دلايل اقتصادي مهاجرت ايرانيان به خارج از كشور 21 تا 28% بوده كه در مقايسه با ديگر عوامل نقش بيش‏تري داشته است.(60)

بنابراين، توجه به وضعيت فرهنگي ايرانياني كه با انگيزه‏هاي اقتصادي از ايران خارج شده‏اند، نظر به گستردگي اين طيف از مهاجران، مي‏تواند تأثير به‏سزايي بر كيفيت سرمايه گذاري فرهنگي براي ايرانيان خارج از كشور داشته باشد.

پراكندگي جغرافيايي مهاجران براساس ديدگاه سياسي‏

جمعيت سياسي ايرانيان خارج از كشور، بخشي از ايرانيان مهاجري هستند كه خود را عضوي از جامعه ايراني مي‏دانند و بنابر تفكرات سياسي - مكتبي خويش، براي آن تلاش مي‏كنند.
در جامعه سياسي ايرانيان مهاجر، علاقه به ارتباط با ايران قوي است. آنان مسايل ايران را با حساسيت دنبال مي‏كنند و مي‏كوشند با ديگر هم‏ميهنان عضو جامعه سياسي، ارتباط برقرار و همكاري كنند. وجود مرز بندي‏هاي سياسي و تقسيم‏بندي‏هاي فكري در ميان آنان، كمابيش بازتاب اختلافاتي است كه در ايران نيز وجود دارد؛ مثل گرايش‏هاي ملي، مذهبي، طرفداري از نظام جمهوري اسلامي، سوسياليستي و سلطنت‏طلبي.(61)

با توجه به گذشت سال‏ها از فعاليت گروه‏هاي سياسي خارج از كشور و تلاشي كه اين گروه‏ها در تعريف، باز تعريف و نقد خود دارند، مي‏توان اميدوار بود كه زمينه‏هاي ايجاد فكر مشترك ميان گروه‏هاي سياسي پديد آيد و ضمن رخت بر بستن خشونت، خشم و رودررويي از ميان آنان، زمينه‏هاي لازم براي توجه آنان به هويت از دست رفته خود نيز فراهم گردد.

يك - كشورهاي جاذب معاندان نظام جمهوري اسلامي‏

در يكي دو دهه پس از پيروزي انقلاب اسلامي، هنگامي كه مناسبات پاره‏اي از فعالان سياسي با نظام جمهوري اسلامي دچار افت و خيز و چالش گرديد، بسياري از اين افراد به عنوان مهاجران سياسي خود تبعيد، روانه كشورهاي همجوار، از جمله عراق، تركيه و نيز برخي از كشورهاي آمريكايي و اروپايي، شدند. اين جمعيت بيش‏تر شامل مجاهدين خلق يا چپ‏هاي سابق بود. برابر آمار رسمي وزارت كشور تركيه در سال 1997 م، از ميان 000/30 نفر مهاجر ايراني در تركيه، 600 نفر پناهنده سياسي شدند.(62) در خصوص تعداد پناهندگان سياسي ايران در كشور عراق نيز به دليل پشتيباني رژيم بعث از فعاليت‏هاي تروريستي اين پناهندگان، آمار قابل اتكايي در دست نيست.

در فاصله سال‏هاي 1989 - 1998 م، تعداد 550/111 ايراني نيز از چهارده كشور اروپايي (به جز پرتغال) در خواست پناهندگي سياسي كرده‏اند كه دادگاه‏هاي پناهندگي اين كشورها با 52654 تقا ا موافقت كرده‏اند. در جدول زير، تعداد ايرانياني كه در ده سال گذشته از كشورهاي اروپايي پناهندگي سياسي دريافت كرده‏اند، ديده مي‏شود. ستون اول متقاضيان پناهندگي با تابعيت جمهوري اسلامي ايران را نشان مي‏دهد و ستون بعد نشان دهنده تعداد ايرانياني را كه موفق به دريافت پناهندگي سياسي شده‏اند، مي‏باشد.(63)

منابع:

60) بررسي دلايل مهاجرت ايرانيان به خارج از كشور و اثرات آن بر اقتصاد ملي، ص 56.

61) بخشي از سخنراني فرخ نگهدار در انجمن پژوهشگران ايران»، سامان، اداره كل امور اجتماعي و ايرانيان خارج از كشور، ش 10، صص 61 - 62.

62) بررسي دلايل مهاجرت ايرانيان به خارج از كشور و اثرات آن بر اقتصاد ملي»، ص 46.

63) نيما راشدان، «مروري بر وضعيت ايرانيان‏متقاضي پناهندگي در اروپا»، برگرفته از پايگاه اينترنتي گويا نك: سايت شخصي WWW.Rashedan.Com.

+ نوشته شده در پنجشنبه ۱۳۸۶/۰۹/۱۵ ساعت 23:31 توسط پدافند غیر عامل |

بررسی اجمالی مهاجرت ایرانیان 2

گفتار دوم: دسته‏بندي ايرانيان خارج از كشور از نظر گرايش‏هاي مذهبي‏

بيش‏تر جوامع، به هنگام رويارويي با بحران‏هاي شديد سياسي و اقتصادي و جنبش‏هاي تاريخي، شاهد مهاجرت‏هاي دسته جمعي اتباع خود به سرزمين‏هاي بيگانه بوده‏اند. انقلاب ايران نيز كه جنبشي بنيادين عليه طبقه حاكم و سيستم ارزشي آن بود، از اين قاعده مستثنا نيست؛ به‏گونه‏اي كه هنگام وقوع انقلاب و سال‏هاي پس از آن، گروه بسياري از ايرانيان به كشورهاي بيگانه مهاجرت كردند و فصل كاملاً جديدي را در تاريخ ايرانيان مقيم كشورهاي بيگانه گشودند.

قالب جديد مهاجرت از نظر كمّي، كيفي و انگيزه، پيچيده بوده و در اين ميان، وابستگي‏هاي مذهبي مهاجران نيز گوناگون و متفاوت با يكديگر است. برنامه‏ريزي و سرمايه گذاري فرهنگي براي جذب ايرانيان خارج از كشور، بدون توجه به اين وابستگي‏ها، نتيجه و بازتابي در پي نخواهد داشت.

1. مهاجران ايراني مسلمان‏

توجه به وضعيت و سرنوشت ايرانيان مسلماني كه به عنوان مهاجر در كشورهاي بيگانه اقامت گزيده‏اند، از اهميت ويژه‏اي برخوردار است. يك مهاجر مسلمان، آن گاه كه در دوران دوري از سرزمين مادري، هيچ‏گونه ارتباط قلبي و فكري با مراكز رسمي ديني كشور خود نداشته باشد، از مهاجري متفاوت خواهد بود كه داراي رابطه‏اي عميق با ميهن اسلامي خويش است.
معطوف كردن احساس اين گروه از مهاجران ايراني به آن‏چه وجب افتخار، غرور و سربلندي و تحسين هر مسلمان است، مي‏تواند بذر اميد را در دل آنان بروياند و آنان را به ايفاي نقشي سازنده و مسئولانه به نفع كشور و نظام اسلامي ايران، در هر كجاي دنيا كه هستند، مصمم سازد. اين امر مستلزم توجه به ميزان حساسيت‏ها و تقيد اين دسته از هم‏وطنان است.
التزام برخي از اين مهاجران به اسلام تا جايي است كه آن را به عنوان مشي اساسي در تمام شئونات زندگي خود پيش روي قرار داده‏اند. اسلام‏گراها نگاهي ساختاري و فراگير به دين دارند و اهل مخاطره در راه حفظ آموزه‏هاي ديني هستند. از روحيه ايثار برخوردارند و در راستاي حفظ ميراث ديني، آماده هر نوع مبارزه‏اي هستند و در ميان جامعه ايرانيان، گروه قابل توجهي از چنين ويژگي هويتي برخوردارند.(55)

البته وقوع انقلاب اسلامي ايران نيز به تقويت احساسات و اتحاد ديني در ميان ايرانيان مسلمان مقيم كشورهاي بيگانه كمك كرد.

عبدالمعبود انصاري در اين زمينه مي‏نويسد:

در همين چند سال اخير (سال‏هاي پس از انقلاب اسلامي) چندين مركز اسلامي و مسجد در برخي مناطق آمريكا چون نيويورك، واشنگتن دي سي، مريلند و كاليفرنيا تأسيس شده است. در حال حاضر، مساجد مهم‏ترين مراكز فرهنگي در ميان جامعه مذهبي ايرانيان است. ايرانيان مذهبي به اين مراكز همچون ابزاري براي حفظ هويت مذهبي خويش و نيز راهي براي از بين بردن اثرات مخرّب فرهنگ آمريكايي، خصوصاً تأكيد آن‏ها بر مسايل مادي در نزد نسل دومي‏ها، مي‏نگرند. مراكز اسلامي تأثير عميقي بر ايرانيان مذهبي چه به عنوان يك جامعه مسلمان - امت - و چه به عنوان فرد مسلمان دارند. اجتماعات هفتگي براي بحث‏هاي مذهبي و قرائت قرآن، سوگواري براي وفات امامان و جشن ميلاد آن‏ها، تجمع براي مراسم عزا و عروسي و از همه مهم‏تر نماز جمعه كه در اين مساجد بر پا مي‏شود، همگي حاكي از مفهوم جديد وحدت و انسجام مذهبي است.(56)

البته طيف قابل توجهي از مهاجران مسلمان ايراني نيز تقيدّي به ضوابط و آموزه‏هاي ديني ندارند. اين گروه كه بيش‏تر سلطنت طلبان و منافقين را شامل مي‏شوند، با دخالت دين در ساختار و نظام سياسي، اجتماعي، اقتصادي و فرهنگي مخالفت مي‏ورزند و اعتقادي به سياسي شدن دين يا ديني شدن سياست ندارند.

2. مهاجران ايراني غير مسلمان‏

تعدادي از جمعيت ايرانيان خارج از كشور را هم‏وطنان يهودي، مسيحي، زرتشتي و بهايي تشكيل مي‏دهند.

با پيروزي انقلاب اسلامي و نبود اطمينان به موضع دولت جديد نسبت به اديان مختلف، بسياري از ايرانيان غير مسلمان بي درنگ كشور را ترك كردند.(57) گفته مي‏شود تنها در آمريكا و كانادا، حدود 30 هزار نفر زرتشتي (پارسي و ايراني) ساكن هستند كه چهل در صد آن‏ها ايراني‏اند و حدود 20 هزار زرتشتي (پارسي و ايراني) نيز در كشورهاي اروپايي اقامت دارند.(58)

البته درباره تعداد مهاجران ايراني غير مسلمان در كشورهاي بيگانه، اطلاعات دقيقي در دست نيست. به نظر مي‏رسد در ميان آنان بهائيان در زمره آسيب‏پذيرترين اقليت‏هاي مهاجر بوده‏اند؛ زيرا قانون اساسي بيش‏تر كشورها، از جمله ايالات متحده آمريكا، بهائيان را نه به عنوان پيروان يك مذهب، بلكه به عنوان مرتدين شيعه به شمار مي‏آورد.(59)

آن‏چه مسلم است مهاجران ايراني غير مسلمان از نظر شرايط و امكانات زندگي، تفاوت چنداني با ديگر ايرانيان (ايرانيان مسلمان) ندارند و مسايل، گرفتاري‏ها و محدوديت‏هاي مشابهي دارند و به صورت يكساني از پاره‏اي امكانات و شرايط كشور ميزبان بهره‏مند مي‏شوند و تقريباً تمامي آنان از نوستالوژي غربت رنج مي‏برند.

منابع:

55) سعيد رضا عاملي، «فرآيند جهاني شدن و هويت ايراني در بريتانيا»، مجموعه مقالات گفتمان ايرانيان، اداره كل امور اجتماعي و ايرانيان خارج از كشور، ص 241.

56) ايرانيان مهاجر، صص 32 - 33.

57) همان، ص 31.

58) توران شهرياري، «ايرانيان زرتشتي خارج از كشور و حفظ هويت ملي»، مجموعه مقالات گفتمان ايرانيان، اداره كل امور اجتماعي و ايرانيان خارج از كشور، ص 215.

59) ايرانيان مهاجر، ص 31.

+ نوشته شده در یکشنبه ۱۳۸۶/۰۹/۱۱ ساعت 19:46 توسط پدافند غیر عامل |

بررسی اجمالی مهاجرت ایرانیان 1

گفتار اول: دسته‏بندي ايرانيان خارج از كشور به لحاظ گرايش‏هاي سياسي‏

مهاجران ايراني را با لحاظ كردن جهت‏گيري‏هاي سياسي، مي‏توان به طرفداران رژيم سابق (سلطنت طلبان)، ملي گرايان، روشن‏فكران، ماركسيست‏ها، منافقين و تعداد معدود طرفداران نظام جمهوري اسلامي تقسيم بندي كرد.

در فاصله سال‏هاي 1989 - 1998 م، تعداد 111550 نفر ايراني از چهارده كشور اروپايي (به جز پرتغال) درخواست پناهندگي سياسي كرده كه دادگاه‏هاي پناهندگي با 52654 تقاضا موافقت كرده‏اند.(45) در ايالات متحده آمريكا نيز بين سال‏هاي 1982 تا 1985 به 11055 نفر،(46) و در سال‏هاي 1990 تا 1996 به 3096 نفر(47) ايراني پناهندگي سياسي اعطا شده است.

اين ايرانيان به‏ويژه ايرانيان مقيم آمريكا كه بيش‏ترشان پس از پيروزي انقلاب اسلامي در سال 57 مهاجرت كرده‏اند، از لحاظ توان‏مندي‏هاي مالي در سطح بالايي هستند. با اين حال، اين گروه به دليل نداشتن رابطه صميمانه با نظام جمهوري اسلامي، نتواسته است در حد يكي لابي تأثيرگذار جدي در آمريكا، به نفع منافع ملي ميهن و خاستگاه خود ظهور يابد.

1. سلطنت طلبان‏

شماري از پناهندگان سياسي پس از انقلاب، كه بيش‏ترشان از وابستگان به حكومت شاهنشاهي هستند، در زمره سلطنت طلبان قرار دارند. اين گروه كه با مهاجران پيش از انقلاب متفاوت هستند، به اين اميد به كشورهاي غربي از جمله آمريكا مهاجرت كرده‏اند كه بتوانند از طريق فعاليت‏هاي سياسي و سرمايه گذاري دراين راستا، روزي حكومت جمهوري اسلامي ايران را نابود ساخته و نظام شاهنشاهي را به ايران برگردانند. اين عده از هيچ تلاشي براي محبوب نشان دادن برخي چهره‏هاي منفور، مانند رضا پهلوي، فرح ديبا و... فروگذار نيستند و حتي پروايي ندارند كه از همين حال رضا پهلوي را شاه ايران بنامند.(48)

2. ملي گرايان‏

مهاجران ملي گرايي كه امروز از تمام علايق و دلبستگي‏هاي ميهني و ملي خود دل كنده و در كشورهاي بيگانه اقامت جسته‏اند، بيش‏تر وارث مكتب‏پان‏ايرانيسم قديم هستند كه پديده‏اي در مقابل اسلام‏گرايي شمرده مي‏شد.

هر چند كه اين عده درصد كوچكي از مهاجران ايراني را به خود اختصاص مي‏دهند، ولي تأكيد بر اين مسئله كه ميهن دوستي ريشه كهني در فرهنگ و دين اسلام دارد(49) و تلاش براي تقويت وجه مشترك هويت‏هاي ملي‏گرا و هويت‏هاي اسلام‏گرا - كه همان مقاومت و مقابله با فرهنگ غرب است - مي‏تواند عامل جذب اين گروه نسبت به ديگر مشتركات اسلامي ايراني باشد.

3. چپ‏گرايان‏

با بحراني شدن وضعيت گروه‏هاي چپ در سال 1360، آنان، به جهت ناتواني در رويارويي با وقايع ايران، متلاشي شدن سيستم فكري و ايدئولوژيك و فقدان يك سيستم رهبري، راهي كشورهاي بيگانه شدند.

اين گروه از مهاجران سياسي كه به دلايلي آمريكا را به عنوان ميزبان انتخاب كرده‏اند، تمايل دارند خود را در ميان دوستان آمريكايي‏شان، قرباني امپرياليسم آمريكا معرفي كنند. آنان در رابطه با علت مهاجرت خود، كم‏تر به تضادهاي شخصي اشاره مي‏كنند و بيش‏تر بر اختلافات سازماني موجود در وطن تأكيد دارند. از اين رو، انتظار دارند ديگران، آنان را به ديده شهيد يا اشخاصي كه عمر، انرژي، اهداف شغلي و حتي آزادي‏شان را قرباني اصول اخلاقي كرده‏اند، بنگرند.

اين حقيقت كه مهاجران سياسي ايراني، دشمن خود (آمريكا) را به عنوان ميزبان انتخاب كرده و از آن پناهندگي گرفته‏اند، شرايط ويژه‏اي را ايجاد كرده است كه تا حدي استثنايي است. آنان با توجه به مخالفت با سيستم سياسي كشور خود و هم‏چنين كشور ميزبان، دچار نوعي موقعيت دو سويه بيگانگي سياسي شده‏اند.

اين گروه در نتيجه اعتقادات سياسي خويش، مخالفت و حاشيه نشيني را تجربه مي‏كنند. از نظر آنان، مهاجرت ناخواسته، گرچه از نظر اخلاقي كم‏تر ويرانگر است، از نظر عقلي فاجعه است. به دليل چنين موقعيت دلسردكننده‏اي، برخي از آنان در خط مشي سياسي خود تجديد نظر كرده و به ايران بازگشته‏اند. برخي ديگر بدون آن‏كه بخواهند در مورد افكار خود بازنگري داشته باشند «بسط نشين» شده‏اند و معتقد به ايده «منتظر باش و ببين» هستند.(50)

4. گروهك منافقين‏

با فرار مسعود رجوي و بسياري از هم‏فكران هواداران وي به كشورهايي چون فرانسه، عراق، تركيه، فلسطين اشغالي(51) و آلمان، بخشي از مهاجران ايراني را «مجاهدين خلق» (منافقين) تشكيل دادند.

گروهك منافقين به اين اميد كه بتوانند جامعه ايران را براساس تصورات سياسي خويش تغيير دهند، با جذب سرمايه‏هاي هنگفت دولت‏هاي ميزبان، به اتخاذ رويكردهاي تند و افراطي در قبال تحولات جامعه ايران و سياست‏هاي جمهوري اسلامي مبادرت ورزيدند و هيچ تلاشي جهت پنهان كردن مخالفت سياسي خويش با نظام سياسي رايج در ايران انجام ندادند.
فعاليت‏هاي تروريستي منافقين در داخل مرزهاي ايران تا آن جا گسترش يافت كه در سال‏هاي اخير و به دنبال ثبات بيش‏تر حكومت جمهوري اسلامي ايران در عرصه بين الملل، در برخي از كشورهاي تأمين‏كننده هزينه‏هاي مالي اين گروهك، براي توجيه حمايت‏هاي خود از منافقين، بر آن شدند تا سهم خود را در اعمال وحشيانه و غيرانساني منافقين در داخل كشور انكار كنند.

براي مثال، مؤسسه خيريه «ايران‏ايد»، وابسته به مجاهدين خلق كه در سال 1983 - هم‏زمان با خروج گسترده منافقين از ايران - در انگلستان به ثبت رسيد و با يك پوشش غير سياسي و با عنوان يك تشكل خيريه شروع به فعاليت كرد، پس از هفده سال فعاليت بي وقفه، در سال 2000 تعطيل شد.

نشريه نميروز چاپ لندن در اين خصوص چنين گزارش مي‏دهد:

اين اقدام در پي دو سال تلاش ناموفق كميسيون خيريه بريتانيا - كه يك نهاد دولتي است - براي ردگيري ميليون‏ها پوند كمك‏هاي خيريه جمع آوري‏شده توسط اين مؤسسه، صورت گرفته است... در پي شكاياتي كه نسبت به عملكردهاي خلاف اين مؤسسه مي‏شد، مشخص گرديد كمك‏ها به جاي مصارف خيريه، در اختيار مجاهدين خلق، و براي فعاليت‏هاي تروريستي در ايران استفاده مي‏شود.(52)

هم‏چنين نشريه نيمروز به نقل از روزنامه تاگس اشپيگل چاپ برلين تصريح مي‏كند:
منافقين به عنوان كمك به كودكان بي سرپرست، هرماه از دولت آلمان مبلغ يك‏هزار دلار بابت هر كودك دريافت مي‏كردند؛ در حالي كه در بسياري موارد هرگز كودكي در اين زمينه وجود نداشته است.(53)

روزنامه روند شاو چاپ كلن نيز مي‏نويسد:

در ماجراي كلاهبرداري‏ها و سوء استفاده‏هاي مالي انجام‏شده از سوي دار و دسته رجوي در آلمان، اولين حكم صادر شد... پليس و دادستاني عليه كادر رهبري گروهك منافق به اتهام مظنون بودن آن به عنوان يك سازمان جنايي در حال تحقيق و بازجويي هستند.(54)

5. طرفداران نظام جمهوري اسلامي‏

افزون بر گروه‏هاي سلطنت‏طلب، چپ (انواع گروه‏ها، احزاب، گروهك‏ها و افراد مستقل و منفرد)، منافقين و ملي گرايان، گروه ديگري نيز در ميان جمعيت ايرانيان خارج از كشور هستند كه داعيه اصلاح‏طلبي و ايران‏دوستي دارند و به حيثيت و عظمت و اعتلاي كشور علاقه‏مندند. عدم اطلاع دقيق از درستي يا نادرستي اين ادعاها، نبايد به چشم پوشي ازا ين گروه بينجامد.

بي‏ترديد توجه كارگزاران، برنامه ريزان و تصميم گيران مرتبط با مسئله ايرانيان خارج از كشور و آگاهي عميق آنان از انگيزه‏ها و اهداف اين دسته از مهاجران در پشتيباني از نظام و برقراري ارتباط جدّي با آنان، مي‏تواند نقشي سازنده در پيشبرد و آباد سازي كشور و تقويت بنيه علمي و تكنولوژي آن داشته باشد.

+ نوشته شده در شنبه ۱۳۸۶/۰۹/۰۳ ساعت 23:16 توسط پدافند غیر عامل |

پايگاه تخصصي پدافند غیر عامل